صفحاتی از نیازمندی های یکی از روزنامه ها، اختصاص به درج پیام تبریک به مناسبت های مختلف از طرف زن به شوهر، شوهر به زن، بچه به پدر و مادر و یا بالعکس و ... دارد.

اکثر این متون عاشقانه و عارفانه با جملاتی کلیشه ای و بی مزه شروع می شود:

- تک گل باغ زندگی ام! مینا جان

- خانمی گلم! ملودی جان

- اسطوره ی محبت و مقاومت! المیرا

 

و در ادامه متونی را می خوانید که ذکر بخش هایی از آن خالی از لطف نیست:

- نمی دونم چه جوری خوشحالت کنم. کاش قادر بودم.

- هرگز دنبال کسی نبوده ام که بتوانم با او زندگی کنم. بلکه دنبال کسی بودم که نتوانم بدون او زندگی کنم.

 

صرف نظر از راستی و یا ناراستی این جمله ها و عبارت ها! و پسندیده بودن تشکر از محبت دیگران، اینها رو نوشتم که دور هم باشیم و لبخندی بزنیم.

 

جهت حسن ختام این مطلب توجه شما رو به شعر زیر جلب می کنم:

دوباره موسم تبریک شد به مادرها

دوباره موسم تبریک شد به خانم ها

منم به حسب وظیفه و رفع یک تکلیف!

بگویم از دل و جان، این خجسته را تبریک

 

پ.ن:

۱/ ضعیفه، روزت مبارک!

۲/ جهت بیمه ی بدنه و اعصاب به مدت 2 روز، از خرید هدیه در این روز دریغ نورزید!

۳/ نه امروز، بلکه هر روز باید قدر دان زحمات تو بود!